چه جان سپردنی بهتر از برای معشوق؟

تا مرگ !

چه شد شاعر که در باغم گلی دیگر نمیروید به آهنگ قدمهایم کسی شعری نمی گوید
چه بیهوده گل آلوده که باران هم نمی شوید ببین حتی گل شب بو شب ما را نمی بوید
هنوز از تو در این میدان صمیمی تر نمی بینم از این تنها درخت شب کسی را سر نمی بینم
هنوز این من هنوز این تو قدیمیتر ولی از نو به جز چشم سیاه تو شبی دیگر نمی بینم
غم چشمان آهو را تو می فهمی عبور از نور جادو را تو می فهمی غریق و موج و پارو را تو می فهمی سکوت هر غزلگو را تو می فهمی تو می فهمی تو می فهمی تو می فهمی ,تو می فهمی تو می فهمی تو می فهی هنوز از تو در این میدان صمیمی تر نمی بینم از این تنها درخت شب کسی را سر نمی بینم
هنوز این من هنوز این تو قدیمیتر ولی از نو به جز چشم سیاه تو شبی دیگر نمی بینم
از این هستی چنان مستم که می لرزم که می بارم که در شام غزلسوزان تو را دارم تو را دارم
پر از سوزم پر از روزم چه رنگینم چه هوشیارم ببین با تو چه بیدارم چه بسیارم چه سرشادم
هنوز از تو در این میدان صمیمی تر نمی بینم از این تنها درخت شب کسی را سر نمی بینم
هنوز این من هنوز این تو قدیمیتر ولی از نو به جز چشم سیاه تو شبی دیگر نمی بینم

 تو بغض همیشگی آسمون

یه التهاب نو

 سر می جنبونه

شهابی نفس میکشه

و تو نا کجای خودش به آخر می رسه

امشب اولین شب از هزار و یک شبه

به دقیقه نرسیده  تموم میشم

قصه    ...

هنوز ادامه داره

واژه ها به گلو نرسیده  راهشونو گم میکنن

فقط نگاهش میکنم

همه ی غصه رو تو چشاش تعریف میکنم....

**********

رنج تلخ است ولي وقتي آن را به تنهايي مي کشيم

 تا دوست را به ياري نخوانيم،

براي او کاري مي کنيم و اين خود دل را شکيبا مي کند

طعم توفيق را مي چشاند

و چه تلخ است لذت را "تنها" بردن

و چه زشت است زيبايي ها را تنها ديدن

و چه بدبختي آزاردهنده اي ست "تنها" خوشبخت بودن

در بهشت تنها بودن سخت تر از کوير است

در بهار هر نسيمي که خود را بر چهره ات مي زند

 ياد "تنهايي" را در سرت زنده ميكند

"تنها" خوشبخت بودن خوشبختي اي رنج آور و نيمه تمام است

" تنها" بودن ، بودني به نيمه است

و من براي نخستين بار در هستي ام رنج "تنهايي" را احساس کردم

دکتر علی شریعتی

اعجاز ما همین است

ما عشق را به مدرسه بردیم

در امتداد راهرویی کوتاه

در آن کتابخانه کوچک

تا باز این کتاب قدیمی را

که از کتابخانه امانت گرفته ایم

- یعنی همین کتاب اشارات را -

با هم یک دو لحظه بخوانیم

ما بی صدا مطالعه میکردیم

اما کتاب را که ورق میزدیم

تنها

گاهی به هم نگاهی ....

ناگاه

   انگشتهای هیس!

ما را

از هر طرف نشانه گرفتند

انگار

غوغای چشم من و تو

سکوت را

در آن کتابخانه رعایت نکرده بود!!

 نه!

کاری به کار عشق ندارم

من هیچ چیز و هیچ کسی را

                                 دیگر

                               در این زمانه دوست ندارم                     

انگار

این روزگار چشم ندارد من و تو را

                                 یک روز

                                خوشحال و بی ملال ببیند 

زیرا

هر چیز و هر کسی را

              که دوستر بداری

حتی اگر یک نخ سیگار

              یا زهر مار باشد

 از تو دریغ میکند...

پس

من با همه وجودم

                            خو را زدم به مردن

تا روزگار دیگر

                          کاری به کار من نداشته باشد

این شعر تازه را هم

                          نا گفته می گذارم

تا روزگار بو نبرد....

گفتم که

کاری به کار عشق ندارم!!

سلام....

امیدوارم.. امیدوارم حال همگی خوب باشه...

این چند روزه چند تا تصمیم در مورد این وبلاگ گرفتم  از این بین میشه به حذف کل وبلاگ و تغییر ورژن عمومی به علمی و گذاشتن تمام دوستان تو حالت استند بای رو ذکر کرد. یعنی اینکه اونایی که اشتباهی میان و بهم سر میزنن با همین پستی رو برو میشن که قبل از این بد. البته خوب بعد از ۱ هفته دیگه کسی نمیاد.تازه میشه مثل الان

بگذریم چیکار میشه کرد خوب همینه دیگه. یه روزی وبلاگت به دنیا میاد و میگردی دنبال دوستایی که مایه دلخوشیت بشن و از پست هایی که مینویسی تعریف الکی کنن تا بری بهشون سر بزنی. یه زمانی که وبلاگت اوج میگیره مغرور میشی و دیگه به کسی سر نمیزنی ولی تو این بین که همه وبلاگشون رو واسه به رخ کشیدن آپ میکنن یه گوشه هایی میتونی چند تا وبلاگ پیدا کنی که با خوندن مطالبش دلت هری بریزه

با شنیدن حرفاش موهای تنت سیخ بشه و با ورق زدن خاطراتش مور مورت نشه... همه پستایی که نوشتی و خوندی یادت میره ولی وقتی دلت میریزه و مور مورت میشه همون پستا هستن که یادت میاد. اونوقت دلت میسوزه که چرا منم مثل همه بودم. من که اونا روم اثر داشت ولی چرا خودمو مثل اردکی درست میکردم که آب حقیقت نتونه تنم رو بشوره؟؟؟

راستش نمیدونم چطور شد که این حرفا رو زدم.امیدوارم اینجا مثل دنیایی نباشه دور و برمون واسه خودمون درست کردیم. یادمه تو یه جایی بود که خیلی تو دلم حرف مونده بود.با این که میدیدم دور و برم چه خبره و میخواستم داد بزنم یکی جلومو گرفت و بهم گفت اگه یه کلمه از این حرفا از دهنت بیاد بیرون مطمئن باش از مجموعه کنار گذاشته میشی.

اصلا نمیخوام دیگه حرفی بزنم.

تا همین جا هم که نوشتم ۱۰۰ بار خوندم که یه وقت سوتی توش نباشه...

این روزا باید با یه احتیاط ویژه مطلب پست کرد. البته من این احساس رو دارم. شما اینا رو در حلت عادی بخونید

كاش مي توانستم بگويم چقدر دلتنگ لحظاتي هستم كه ساده از آن گذشتم

زندگي در حالي سپري مي شود كه نمي دانم آيا فردايي هست يا نه ؟

و من به اين اميد زنده ام كه يك روز به او برسم و سرود زندگي را زمزمه كنم

سلام

همگی که خوبی دیگه؟؟!!

راستش کلی حرف داشتم که بیام بهتون بزنم ولی نمیدونم چرا اینجا که میرسم دگمه های کیبورد رو گم میکنم. نمیدونم چرا نمیتونم چند تاشونو پشت سر هم فشار بدم تا بازم از دلم بگن... شید دیگه حرفی واسش نمونده مگه میشه آدم دلش درد نداشته باشه. مگه میشه؟؟؟؟

گفته بودم که  واسه به دست آوردن چیزایی که تا الان نداشتی جوری باش که تا الان نبودی...

این جمله واسه آبجی مریم که میدونم دیگه نمیاد اینجا یاد کلی خاطره هستش...از همین جمله هم خیلی میشه استفاده کرد.

دیگه نمیتونم چیزی بگم. ببخشید...

بر میگردم

یادم باشد حرفي نزنم كه به كسي بربخورد

نگاهي نكنم كه دل كسي بلرزد خطي ننويسم كه آزار دهد كسي را .

يادم باشد كه روز و روزگار خوش است و تنها دل ما دل نيست .

سلام

همگی که خوبی دیگه؟؟!!

راستش کلی حرف داشتم که بیام بهتون بزنم ولی نمیدونم چرا اینجا که میرسم دگمه های کیبورد رو گم میکنم. نمیدونم چرا نمیتونم چند تاشونو پشت سر هم فشار بدم تا بازم از دلم بگن... شید دیگه حرفی واسش نمونده مگه میشه آدم دلش درد نداشته باشه. مگه میشه؟؟؟؟

گفته بودم که  واسه به دست آوردن چیزایی که تا الان نداشتی جوری باش که تا الان نبودی...

این جمله واسه آبجی مریم که میدونم دیگه نمیاد اینجا یاد کلی خاطره هستش...از همین جمله هم خیلی میشه استفاده کرد.

دیگه نمیتونم چیزی بگم. ببخشید...

بر میگردم

سلام...

راستش این روزا دلم خیلی هوس تنهایی دوباره زده به سرش. یه فرصت خیلی خوب گیر آوردم که چند روزی رفته بودم مسافرت راه دور. تو اون چند روز خیلی با خودم فکر کردم و به خیلی از نتایج رسیدم. راستش یه کتابی میخوندم که تو یکی از پند هاش نویسنده گفت :((هیچ وقت سعی نکن منطقی باشی ، منطق جهان در چشم خداوند سفاهتی نیست. پس به جای اینکه خودت را با منطقی توجیه شدن قانع کنی سعی کن خودت را متحیر کنی و لذت متحیر کردن خودت را کشف کنی)) و(( خداوند چیزهای ابلحانه ای را برای متحیر کردن انسانهای خردمند انتخاب میکند))

خیلی دلم میخواد دیگه منتظر چیزی نباشم و خیلی راحت بشم. دیگه هوس پرواز به سرم نزنه چون شنیدم که میگن : در نگاه کسی که پرواز را نمی فهمد هر اندازه که اوج بگیری کوچکتر خواهی شد.

منظورم پریدن نیست ولی تو یه زمینه دیگه مصداق کامل سر در گم بودن کارا همینه که دنیای من و دنیای واقعیت تو با هم فرق داره. من از داشتن خیالم راحته ولی تو ترس نداشتن رو داری و به خاطر ترسیدن از ترس راحت میگی نه! من مطمئنم ولی تو شک داری و به خاطر ترس از شک داشتن راحت بیخیال میشی. )) این فکری هستش که اول تو سرم بود و مشکل کارام رو تو این میدیدم ولی این ماله وقتی بود که حرفای اول یادم میومد. ولی یه زمانی...

یه زمان یاد یه حرفی افتادم که به خودتم تو حرفام گفتم. وقتی تو فکرام به اون قسمت میرسم تصمیم جدی بر ترک همه چیز میاد تو ذهنم. نمیدونم چرا نمیتونم.نمیدونم چرا وقتی تصمیم میگیرم خیلی جدی و مطمئن قدم بر میدارم و با یه چیز خیلی کوچیک پاهام دیگه نمیاد. با این که خیلی راهت همه چیز از ذهنم پاک میشه با یه اشاره کوچکترین جذئیات بر میگرده تو کلم....

وای خدا .. من دیونه شدم و خودم حالیم نیست یا دارم خودمو میزنم به دیونگی... یا اصلا همه آدما مثل من هستن. نه!!!!!!!!!!!!!!!

از اینا بگذریم. دل خوش گذرون و بیکار من خیلی دلش میخواست که با یکی حرف بزنه. همونی که شعر بالا رو واسش نوشتم ولی هیچوقت جوابمو نداد. کسی که منتش کردم بازم جوابمو نداد. کسی که هر کاری بخوای کردم تا یه بار دیگه باهاش صحبت کنم ولی نخواست. نمیدونم چطوری شد که یه دفعه که از یه باجه باهاش تماس گرفتم جوابمو داد ولی من نتونستم حرف بزنم. راستش از بس خوشحال شدم که صداش مثل همون زمانه. هنوز مثل قدیم جواب تماس منو میداد. با همون لحن با کلمات اختصاری.... وایییییی....

واسم اس ام اس زد... تو اس ام اس هم نتونستم چیزی بگم. حتی دریغ از تبریک سال نو... اس ام اس خالی واسش فرستادم.

خوب دیگه عین پیر زن ها غر زدن بسته دیگه... شما که هیچ وقت چیزی نمیگید. من ساده هستم که میام همه چیز رو واستون مینویسم. جسارت نباشه... دوستان فقط بلدن مطلب کش برن یا از دفترچه این و اون شعر بنویسن یا یه خورده اگه به خودشون زحمت بدن 4 تا وبلاگ بگردن تا مطلب copy و paste کنن.

عزیزان دل منو ببخشن وآرزوی سال خوب و خوشی واسه همتون دارم.

صابرو تو رو هم خیلی دوست دارم